نوشته ای از حاج غلامرضا نجفی سولاری بیاد مسیح اهواز
در بیت حضرت آیت الله موسوی جزایری بودم که دوستان خبر درگذشت یکی از نورانی ترین شخصیت های خوزستان و 
عشایر عزیز عرب را شنیدم . همیشه چهره زیبا و نورانی اش به انسان آرامشی خاص می داد .هر وقت از همه چیز و همه جا خسته و شکسته و داغون می شدیم زیارت یک لحظه سید همه چیز را عوض می کرد و کلام آرامبخش و صادقانه اش روح و روان آشفته مان را آرام می ساخت .هرگاه به منزلش مشرف می شدی جمعیت عاشقی همچون نگین او را در بر گرفته و در محضرشان نشسته بود و هر کس به طریقی از حضورشان معطر می شدند . فرقی نداشت پیر و جوان با تیپ های مختلف عاشقانه سید را دوست داشتند و مرتبا اطرافش پر از مشتاقانش بود . وقت نماز منزل سید زیباتر از همیشه می شد و همه را به نماز اول وقت فرا می خواند و نمازی بس باشکوهی به جماعت سید برگزار می شد . وقتی سید قامت به نماز می گذاشت چهره نورانی اش زیباتر و الهی تر از همیشه می شد . کانه خدا را با چشمان سر می بیند .چند بار در محضرشان در باب حضرت صاحب العصر و الزمان(عج) مباحثی مطرح شد ایشان را از منتظران عاشق و دلباخته حضرتش یافتم که سراسر وجودش مالامال از عشق و انتظار حضرتش بود . در جلسات متعددی که در حضور سید بودم افراد و شخصیت های مختلفی برای شفای مریضان خدمتشان رسیده و از باب تبرک قطعه ای شکلات و ... جهت شفا از دست سید می گرفتند و در یک مورد جناب دکتر سودانی نماینده محترم اهواز را دیدم که جهت اخذ قطعه ای متبرک برای شفای مریضی حضور یافته بود و می گفت در چند مورد تبرک را مفید یافته و معتقد به این امر است . شگفت زده شدم که سید می خندید و می گفت : من ناچیز بی مقدار کجا و این حرف ها کجا ؟!
مرحوم سیدعبدالحسین سیدعرب (موسوی) از شخصیت های کم نظیری بود که در استان خوزستان علیرغم اینکه سوابق شجاعانه انقلابی اش از قبل از انقلاب بر هیچ کس پوشیده نبوده و نیست و بارها و بارها در زیر شکنجه های وحشیانه ساواک تا مرز شهادت پیش رفته بود لکن هیچگاه نخواست از آن سوابق استفاده ای برای پست و مقامی که برایش مهیای مهیا بود بنماید و همواره فقط سعی کرد برای احیای امر به معروف و اصلاح ذات البین در بین عشایر غیور عرب و عجم استفاده نماید و با عشق زایدالوصفی و شبانه روز به خدمت به مردم می پرداخت و خستگی نمی شناخت .این نورانی مرد خدا در خوزستان که نگاهش ، حضورش ، قیامش ، قعودش ، خواب و بیداریش و همه رفتار و سکنات و اعمالش برای رضای حضرت حق بود و از عمر بابرکت 72 ساله اش بجز خیر و ثواب و خدمتگزاری به یادگار نگذاشت سرانجام در روز 23 بهمن و ایام باشکوه سالروز پیروزی انقلاب اسلامی دعوت حق را لبیک گفت و به اجداد طاهرین و امام شهیدان و یاران شهیدش پیوست و امت اسلامی و مشتاقان و علمای خوزستان را در غمی جانکاه و ابدی فرو برد .
یقینا سید عبدالحسین سید عرب باقیات الصالحاتی بس عظیم و گرانقدر در سینه های تک تک مریدان و مشتاقانش قرار داده که تا ابد برایش ثناگو و قدردان خواهد بود . روح عزیز و نازنینش شاد و در اعلی علیین در کنار اجداد طاهرین و صلحا و شهدا شاد باد .
.jpg)
.jpg)
.jpg)
توافقهایی که سه باشگاه انجام دادند این اتفاق افتاد و جابجای انجام شد و در نهایت با تصمیم باشگاهم به «تورنتو» آمدم. «ممفیس»، «تورنتو» و «دیترویت» به صورت پکیچ چند بازیکن خود را با یکدیگر عوض کردند که من و "رودیگی" به «تورنتو» آمدیم. قراردادم همانند «ممفیس» و برای یک فصل است. این پکیج حالتی تجارتی و سودآور داشته است. بهترین سنتر آسیا در پاسخ به این سوال که از تصمیم کنونیات راضی هستی یا نه؟ بیان کرد: خود شما از شرایط من در «ممفیس» خبر داشتید. من در این تیم با تمام توانم کار میکردم. مربی اختصاصی داشتم و جدا از تمرینات تیم به صورت انفرادی سعی میکردم آمادهتر شوم، اما در این میان وضعیتم مشخص نبود. هر بازی که فکر میکردم میتوانم بازی کنم، نیمکت نشین بودم به همین دلیل کمی فشار روی من بود، اما شک نداشتم که هر لحظه از تمام توانم برای تیم میگذاشتم. لژیونر بسکتبال ایران افزود: من تمام تلاشم را میکردم تا بازی کنم. همیشه آماده بودم تا به زمین بروم، اما نمیدانم چرا مربی «ممفیس» به من بازی نمیداد، حالا با "حامد حدادی" مشکلی داشته یا نه، نمیدانم. اما تاکید میکنم بسکتبال بازی سلیقهای است و هر مربی با توجه به برنامههای که دارد از بازیکنانش استفاده میکند. سنتر ایرانی تیم بسکتبال «تورنتو» با بیان این مطلب که در تیم جدیدم نیز با تمام توان تمرین میکنم تا بتوانم موثر باشم، به ایسنا گفت: در «تورنتو» یک بازیکن هم پست دارم که قدرتمند است و باید سعی کنم تا بتوانم از مربی فرصت خوبی برای بازی بگیرم و خودم را نشان دهم. در «ممفیس» نیز این شرایط وجود داشت و من تلاش میکردم تا در زمین عملکرد قابل قبولی داشته باشم. به هر حال همانند «ممفیس» برای «تورنتو» نیز تلاش میکنم. حدادی در پاسخ به این سوال که با توجه به تغییر تیمت و حضور در کانادا از نظر ویزا مشکلی نخواهی داشت؟ بیان کرد: یکی از مساله این روزهای من ویزاست، با توجه به این که در آمریکا ویزای کار میگرفتم، حالا این شرایط وجود ندارد و باید به کشور دیگری بروم، اما در حال پیگیری هستم تا این مشکل نیز حل شود و بتوانم بازی کنم. حدادی در پاسخ به این سوال که با توجه به تیم جدیدت اگر دوباره فرصتی برای انتخاب تیم داشته باشی، کدام باشگاه را برای بازی انتخاب میکنی به ایسنا گفت: اگر دوباره بخواهم یک تیم را انتخاب کنم، آن «ممفیس» خواهد بود. من «ممفیس» را خیلی دوست دارم. مردم این شهر و تماشاگران «ممفیس» همیشه از من حمایت میکردند و حتی در این چند روز پیغامهای زیادی به من رسید که "ای کاش «ممفیس» را رها نمیکردی". اما در هر حال این تجارت است و بازیکنان به تیمهای دیگر میپیوندند. امیدوارم تماشاگران «تورنتو» نیز از من حمایت کنند و تنهایم نگذارند تا بتوانم با تمام توان برای این تیم بازی کنم. حدادی افزود: امیدوارم در این تیم موثر باشم. با تمام توان تمرین خواهم کرد و در کنار «تورنتو» هستم و در هر لحظه آمادهام تا برای باشگاه جدیدم بازی کنم. ملیپوش بسکتبال ایران در پاسخ به این سوال که چه شمارهای برای خود انتخاب کردهای؟ به ایسنا گفت: من همیشه شماره «15» پوشیدهام ، اما هم اکنون این پیراهن برای هم تیمی ام است. بین «51» و «98» میخواهم یکی را انتخاب کنم، اما هنوز مشخص نیست. حدادی درباره رقابتهای غربآسیا در تهران نیز گفت: پس از مدتها ایران میزبان شده اما به این دلیل که امکانات نداریم باید میزبان غربآسیا باشیم. امیدوارم مسوولان بسکتبال را دست تنها نگذارند. آقای مشحون هم اکنون تنها است و به تنهایی کار می کند. باید به او کمک کنند تا امکانات بسکتبال ایران خوب شود و میزبانیهای خوبی بگیریم. در هر حال امیدوارم بچهها در این مسابقات عملکرد خوبی داشته باشند تا هموطنانمان که پس از مدت ها از نزدیک تیم ملی خود را میبینند خوشحال شوند. 
