حاج عباس دابی و سیدیابر موسوی دو کدخدای خوشنام
روستایی فراموش شده که خانه های گلین آن در اثر وزش باد و باران دچار فرسودگی و سال ها بدلیل کوچ ساکنان به شهرها و مناطق اطراف خالی از سکنه مانده جز ۸ خانوار از نسل گذشتگان که در منازل بلوکی و آجری ساکن شده اند. بناهای احداث شده طی سال های اخیر روستا را به دو بخش قدیمی و جدید تقسیم نموده است.اما دیوارها و خرابه های گلین روستا تاریخ و خاطرات گذشته را برای عابران و ساکنان بازگو می کند اما شرط آنست که اندکی با تامل و باور راستین به حکایت های آن گوش فرادهی.روستای حبیشی در ۱۲ کلیومتری شمال شرق ملاثانی و از سابقه ای ۱۶۰ ساله برخوردار است و در طول این سالها حکایت های فراوانی را بخود دیده است.روستای مذکور از دهها سال پیش محل سکونت وابستگان حمیدی ها ،شحیطاط وسلامات در کنار سادات بزرگوار موسوی بوده است که با همزیستی مسالمت آمیز و صفا یک زندگی سراسر مهر و محبت را با هم گذراندند،مردمی که تاکنون با اینکه در شهرها و نقاط گوناگون سکنی گزیده اند، اما نام حبیشی آنها را به هم گره زده و هیچوقت دوری ها نتوانسته این طناب محبت و اخوت را میان آنان بگسلد.
مرحوم حاج عباس دابی مرداسی مرحوم حاج سیدیابر موسوی
دردهه های گذشته جمعیت بالای روستای حبیشی و جریان کار و تلاش مستمر مردمش،برخی مظاهر و نهادهای اجتماعی را به میان آنها کشاند.در نظام سیاسی سابق از دوره قاجاریه تا پهلوی جهت اداره مناطق و تسلط دولت مرکزی نظام کداخدامنشی و تمرکز قدرت در دستان شخصی بنام " کدخدا " با اقتباس از حکومت عثمانی در آسیای صغیر طراحی و شکل گرفته بود .دولت مرکزی با مشورت شیخ منطقه فرد یا افرادی را بعنوان کدخدا انتخاب تا برخی امور اداری آنان مانند امور سجلی و غیره را تسهیل نماید.کدخدا در روستای حبیشی متولی اخذ مالیات بر درآمد اعم از احشام و غله (دراصطلاح محلی مردم روستا در آن زمان کدخدا را مسئول اخذ "کوده" یا همان مالیات می دانستند)،اعلان مشولیت جوانان و معرفی آنان به ژاندارمری جهت گذراندن خدمت زیر پرچم بود.گرچه در برخی مناطق ایران نظام کدخدا منشی بدلیل ظلم و ستم افراد با خاطرات تلخ و تاریخ سیاهی همراه می باشد،اما در این روستا بر عکس ،کسانی به این منصب اجتماعی رسیده اندکه خود از خیرین و دلسوزان مردم و از اهالی محل بوده اند.روستای حبیشی در طول تاریخ خود مدیریت دو کدخدا را بخود دیده است .نخستین آنها مرحوم حاج سیدیابر موسوی (والد بزرگوار حاج سیدسلمان موسوی) که در دوره رضاخان تا اوایل حکومت محمدرضا شاه بیش از ۳۰ سال در این منصب بود و دیگری مرحوم حاج عباس دابی مرداسی است که در دوره محمدرضا شاه پهلوی و به مدت ۲۰ سال کدخدای روستای حبیشی بوده اند.البته پیش از آنها زنی بنام " ایلوه سلامی " برای مدت کوتاهی در سمت کدخدای روستا فعالیت کرده است.در مجموع این دو بزرگوار هر کدامشان دارای ویژگی ها و خصوصیات بارز و منحصر بفردی بوده اند که می توان به برخی از این صفات مانند ،دلسوزی و محبت به هم نوع ،صداقت در گفتار و رفتار،تدین و شیفتگی به اهل بیت عصمت و طهارت (ع) و کمک به مستمندان اشاره نمود، که تا الان زبانزد اهالی قدیمی روستای حبیشی می باشند.آرامگاه مرحوم سیدیابر هم اکنون در بهشت شهدای ملاثانی یکی از زیارتگاههای مورد مراجعه مردم این شهر و فرزند بزرگوار وی حاج سیدسلمان موسوی از معتمدین و سادات صاحب منزلت شهر می باشند همچنین مرحوم حاج عباس دابی ، فرزندان و نوه های ایشان سال ها در محله ملاثانی قدیم به خوبی و شایستگی مشهور بوده و هستند.این مطلب کوتاه با هدف بیان گوشه ای از تاریخ روستاهای ملاثانی و گرامیداشت یاد و خاطره دو شخصیت بزرگوار فوق الاشاره، تقدیم خوانندگان عزیز می گردد.
