نامی که زینت بخش ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد گردید.
علوان الشویع خوانندهٔ اهل اهواز و مبدع سبک آواز عربی علوانیه است که به نام او معروف شد. سبک علوانیه از مرزهای خوزستان و ایران فراتر رفت در عراق ،بحرین و کویت نیز رواج یافت.هم اکنون هنرمندان و ترانه سرایان این کشورها این سبک را با نام «علوان اهوازی» میشناسند. علوان در این سبک، با نواختن ساز «رباب» که ساز سنتی خوزستان و جنوب عراق است، اشعاری از شاعران نامدار گذشته و حال را میخواند و همزمان با اجرا و ادای اشعار نام شاعر را ذکر میکرد.
علوان در یکی از روستاهای عرب نشین خوزستان به دنیا آمد. در دوران نوجوانی سخت علاقمند به نوای حزن انگیز میشود. علوان در ابتدا با استفاده از یک گالن خالی روغن و چند تار موی اسب، ساز ربابه را بازسازی میکند و آوازهای حزن انگیز خود را با موسیقی همراه میکند. او در دوران بزرگسالی به همراه همسر و شهلا دخترش به یکی از روستاهای نزدیک اهواز نقل مکان میکند.علوان بیشتر در آوازهای خود بیشتر از اشعار حماسی و اخلاقی استفاده میکرد. او همچنین در آوازهایش مردم را به شجاعت، کرم، صبر، گذشت، صله رحم، پیکار با ظالم و یاری مظلوم دعوت میکرد.
سبک علوانیه :این نوع آواز بعد از مدتی، مورد استقبال عامه مردوم و سایر هنرمندان قرار گرفت و به نام سراینده آن یعنی علوانیه نامگذاری شد. در ادبیات علوانیه، به نام شاعر یا گویندهٔ کلام نیز اشاره میشود و خواننده و نوازنده یکی است. امروزه علوانیه به آوازی توام با آهنگ آرام و غمگین اطلاق میشود که تنها با ساز موسیقی ربابه نواخته میشود. این سبک از هنرهای عامه مردم عرب ایران به حساب میآید.
رواج علوانیه :در دوره شیخ خزعل موسیقی عربی خوزستان رونق و رواج فراوان یافت. خزعل افزون بر نوازندگان عرب محلی از گروههای موسیقی کشورهای عربی نظیر عراق، لبنان و مصر دعوت میکرد تا در کاخهای وی برنامه اجرا کنند. در دوره پهلوی موسیقی عربی دچار رکود شد. در دهه چهل شمسی «علوان ابوشهلا» در اهواز پدیدار شد که ردیفها و دستگاههای آوازی و انواع شعر مردم عرب خوزستان را میشناخت.«علوانیه» با سبک آوازی «امیری» در مازنداران مشابهت دارد. سبک علوانیه از مرزهای خوزستان و ایران فراتر رفت و در عراق ،بحرین و عراق نیز رواج یافت. هم اکنون هنرمندان و ترانهسرایان این کشورها این سبک را با نام «علوان اهوازی» میشناسند.
سبک آوازی علوانیه در بخش موسیقی «ریفی» قرار میگیرد. اکنون نیز در خوزستان، آوازخوانان بسیاری، سبک و شیوه علوان را دنبال میکنند. «حسان الگزاز» در بخش «شاوور» شهرستان شوش دانیال یکی از افرادی بود که با این سبک ترانه سرایی میکرد. گروههای موسیقی «الخشابه» نیز به ترویج آن در برابر موسیقی مبتذل کمک کردند.
