معلمی مهری است که در قلب ما ماندگار شد
معلم، باغبان صبور بوستان دانش است.معلمى، مهری است که از روز ازل با گل آدمی سرشته شد تا مردم از ظلمات جهل به نور دانایی رهنمون شوند.روز معلم،روز بزرگداشت سنتهای پسندیده خدا و تعظیم علم و معرفت است.معلم،محرم اسرارشاگردان،طبیب بیماری نادانى،شریک اندوه وشادی شاگردان ست.دوستی، هدایت، نظم، علم،عشق ،اعتماد،و آرامش را در یک شخص پیدا کردم،و او کسی جز معلم نیست. ضمن گرامیداشت یاد و خاطره استاد شهید مرتضی مطهری این روز را به همه معلمان ،دبیران و اساتید خود طی دوره ابتدایی تا دانشگاه تبریک و شادباش میگویم .
یاد همه اساتید و معلمان مهربانم را گرامی می دارم و هر کجا باشند بوسه بر دستان پر مهر آنان می زنم و برای شادی روح بلند اساتید و معلمان فقید فاتحه ای نثار می کنم :آقای غضنفر بهرامی (مدیر دوره ابتدایی) ،حبیب الله خزایی (ناظم) ،صالح حمیدزاده(ناظم) ،صادق خنفری (ناظم) ،آقای دسومی (ناظم)، خانم توکلی (کلاس اول ابتدایی)،خانم موری(دوم ابتدایی)،خانم گرگی نژاد(سوم ابتدایی)،خانم دوریشی(چهارم ابتدایی)،آقای کتانی (پنجم ابتدایی)، دبیران ومعلمان دوره های راهنمایی و دبیرستان:آقایان احمد عامری،جاسم اعصامی،فردی،راستی پور،حکمتی پور،بی باک،جواد ناصری،حاج محمد حمیدی اصل،عزیز حمیدی،عبدالزهرا عتابی، جلیلی، کوهستانی، رشتی زاده، مرحوم جوادنیا،عسکری ، حسن زاده،سلیمانی،خورده فروش،سلمانپور،حاج مرتضی حمیدی،کاغذزاده،شاهوری،ماهیگیر(بهزادنیا)،عربشاهی،حاج حمید سعیدی،سلمان حمیداوی،جابرعامری،شهریاری،حیدرشناس،ادیبی،ادیب زاده،شرف الدین،احمد بلداجی ، سهراب شیرانی، راکی،شالبافان،خواجوی،احمدجوادی،شبیب عامریون،لیموچی،علیرضا بلند،مرحوم شنتیایی،مرحوم شنبه امینی خواه،علیرضا جلودار،الله داد امیری،عالی پور،علیرضا آرزومند.اساتید محترم دوره دانشگاه: آقایان و خانم ها دکتر سید یوسف محفوظی ،دکتر شهابی ،دکتر سیدحسین محفوظیان ،دکتر گنجی،دکتر سودانی،دکتر مواساتیان،دکتر بوستانی،دکتر حمادی،دکتر آل طه ،دکترحسینی منش،دکترجلالی،دکترمولا،خانم دکترعچرش،دکترنشان،دکتر سیدمسلم فاخر،دکتر شجاعپوریان،دکتر مطوری
آنکه نقاش است و نقشي ساخته با قلـــــــم طرح نويي انداخته
در مسير واژه هاي دوستــــــــي سطر سطــري زآشنايي داشته
آنکه چون اسطوره هاي پارســي عين ولامي را به ميم افراشته
هم رديف انبياء و عارفـــــــــــان پوششي بر جـــــهل جاهل بافته
آنکه آهنگ و کلامي دل ربــا از يراي درس خـــــــــود آراسته
چشمه هاي معرفت جوشــــد ز او دانشي از حد فزون انبـــــــاشته
با سلاح علم در راه مـــــــــــــراد چون جلوداران به کفران تاخته
هرچه از عطرش ببويم کم بود او گلستان ها ز گل ها کاشته
