دوشنبه ششم آبان ۱۳۹۲ | 0:11 | جمعی از نویسندگان -
تشنگی فصل مشترک دردآور این مردمان است
گطیش، روستایی از توابع بخش شاوور شهرستان شوش است.عطیش نیز روستایی در دهستان سویسه از توابع بخش مرکزی شهرستان اهواز است.داستان تلخ این دو روستا اما با وجود تفاوت نگارشی نام هایشان یکی است.در واقع می توان خواند عطیش و اما نوشت گطیش.یا می توان نوشت عطیش و خواند گطیش.تشنگی فصل مشترک دردآور مردمان این دو روستاست.آخر حالا دیگر در خوزستانِ سیراب از محرومیت،«عطش» حرف اول را می زند و راستی که؛ « و عین، حرف اول عشق است».
این در حالی است که دولت جدید تا کنون ده ها جلسه برای رسیدگی به وضعیت دریاچه ارومیه برگزار و تصمیمات مهمی اتخاذ کرده است. دریاچه ای که البته نقش حیاتی در اکوسیستم طبیعی گوشه ای از سرای من؛ایران عزیز را دارد.اما بالاخره کسی باید صدای مردم بی پناه ۱۶۰ روستا در بخش الوار گرمسیری،6روستا با جمعیتی بالغ بر ۴ هزار نفر در بخش شاوور،صدای روستای مگرن یک،دو،سه،شمخی و شنین حسین،روستای سوده علیا شادگان،ابوالقیفه،بخات علوان،حسین غلیم،حسین مشلوش،خزرج مزبان،سیدخیرآباد و سلمان بندر و صدای روستاهای آبژدان و شهرستان اندیکا و اردوندکنار را به آن بالاها برساند.صدایی که لرزان و اما خسته هنوز در گوشم طنین انداز است که؛«چطور دل تان می یاد،رحم کنید،ما هم مسلمونیم.بچه هامون تشنه هستند.همه مون تشنه هستیم.ما که چیز زیادی نمی خواهیم، فقط آب برای خوردن.بچه های ما از خوردن آب رودخانه مریض شده اند.درد ما را به مسوولان برسانید.مبادا از اینجا که می روید،فراموش مان کنید.»
