معیشت معلمان در پیاد روی اتوبان شعارهای مدیران
از رنج های درد آور و محنت های بی پایان فرهنگیان و معلمان سختکوش ،مساله عدم پرداخت بموقع حقوق در طول ماههای سال است.گویا هیچ دولت ،وزیر و مدیرکلی قصد پایان بخشیدن به این تراژدی ملال آور را ندارد. سال به سال مدت زمان پرداخت حقوق معلمان فاصله بیشتری با حجم هزینه های ماهانه پیدا می کند.همچنین تاسف همگان آنجا مضاعف می شود که بدانیم مطالبات حق التدریس معلمان در سال تحصیلی گذشته نیز تاکنون به آنان پرداخت نشده است.
در دو روز آخر هفته گذشته، معلمان مانند بسیاری از هم میهنان خود را برای ادای برخی نذرهای مناسبت اربعین یا انجام خریدهای شب یلدا آماده کرده بودند ،شاید وزیر جدید و مدیرکل جدید حداقل برای دلخوشی خانواده های فرهنگیان هم که شده حقوقشان را مانند سایر کارمندان دستگاههای اجرایی دو سه روز پیش تر از پایان ماه پرداخت کنند، اما زهی خیال باطل، امروز در حالی روز سی ام از ساعت 12 گذشته و در ساعات پایانی آذر ماه هستیم ،خبری از پرداخت حقوق نیست و بقول دوست خوش ذوقی از دیشب تاکنون بدلیل مراجعه مکرر فرهنگیان به باجه های خودپرداز بانک ها جهت اطلاع از موجودی کاغذهای رسید هم آب رفته است!!از سویی اگر گذری به بازار و بغالی ها بزنی به جهت خرید پیش از اربعین و نیز شب یلدا توسط شهروندان میوه ها ،سبزی ها ،گوشت و آجیل بخاطر حجم خرید شهروندان به ته رسیده است.
متاسفانه هر مدیری هم که می خواهد عنان کار آموزش و پرورش را بگیرد نخست شعار بهبود وضعیت معیشتی معلمان را می دهد اما در میدان عمل خبری از آن خط و نشان ها نیست.چرا با وجود اینهمه منابع سرشار مالی در خوزستان،معلمان ما بعد از سایر استان ها حقوق ماهانه خود را دریافت کنند؟چرا مدیران ما همیشه بدنبال کارهای شعاری و بی اثر هستند بی آنکه درک درستی از منزلت و جایگاه اجتماعی معلمان و فعالان حوزه تعلیم و تربیت داشته باشند؟ مدیر خوب کسی است که با دوراندیشی و واقع نگری برای هر مشکلی راهکاری موثر در چنته داشته باشد نه اینکه با ایجاد بروکراسی دست و پا گیر و خطابه های آتشین و گرفتن ژست روشنفکری و نظریه پردازی بر مشکلات این قشر صبور و زحمتکش بیافزاید.کما اینکه در روزهای گذشته وزیر محترم آموزش و پرورش بجای حل مشکلات رفاهی بدنبال تهیه سوگندنامه برای معلمان همچون پزشکان است.البته اگر حقوق این صنف را هم به میزان نصف دستمزد پزشکان ارتقا دهد سوگندنامه ایشان نیز ارزش و قدر می یابد.هر حال انتظار می رود مسئولین محترم استان و همچنین وزیر آموزش و پرورش با درک صحیح از واقعیت های اقتصادی و حجم سرسام آور هزینه های زندگی در راستای تامین رفاه معلمان و تکریم آنها گام بردارند.
