کل عام و انتم بالف خیر
عید فطر در میان مردم عرب خوزستان نه تنها یک عید مذهبی، بلکه سنتی کهن می باشد. این عید که با مراسم خاص و باشکوه هرچه تمام تر به اجرا در می آید، از آغازین روزهای دهه سوم رمضان با خرید پوشاک، آجیل و شیرینی آغاز شده و معمولاً تا یک هفته بعد از عید با دید و بازدید بزرگان و آشنایان ادامه می یابد. در اهواز و سایر مناطق عرب نشین خوزستان دو روز مانده به عید فطر را « ام الوسخ » و یک روز مانده به عید را « ام الحلس » می نامند. ام الوسخ به معنای روز « چرکین » می باشد، لذا در این روز به نظافت خانه های خود پرداخته و اجناس جدید برای منزل خریداری می کنند و خانه را برای فرارسیدن عید و اکرام میهمان تمیز و آماده می کنند. ام الحلس نیز که نامی محلی و قدیمی می باشد به معنای روز نظافت و رسیدگی شخصی است که در آن جوانان به ظاهر خود رسیدگی می کنند.
ساکنان این خطه جهت خرید عید در روزهای پایانی ماه مبارک روانه بازار شده و لباس های نو می خرند. علاوه بر این، بخور و دلّه های قهوه برای پذیرایی و اکرام میهمانان خریداری می شود. در شب عید و هنگام اعلام رؤیت هلال ماه، در مناطق عربی در مساجد تکبیر گویان این عید را اعلام می کنند به طوری که صدای تکبیر، فضای عرفانی در شهرها به وجود می آورد.در روز عید فطر با روبوسی ها و دید و بازدیدها ، کینه ها و کدورت ها را کنار می گذارند. در این روز بعد از بجا آوردن نماز عید، افراد یک محله در ابتدا برای تبریک عید به خانه همسایه های عزادار محله ی خود رفته و پس از آن به بازدید بزرگان محله می روند. از جمله آدابی که حکایت از میهمان نوازی عرب های خونگرم خوزستان دارد ، باز بودن درب خانه ها در این روز است که همسایه ها با شعار « یا الله » و « عیدکم مبارک یا اهل البیت » وارد خانه ها شده و جملات « عیدکم مبارک » و « ایامکم سعیده » و « الله ایعوده علیکم بخیر و عافیة » که ورد زبان کوچک و بزرگ و زن و مرد است به گوش می رسد. در میان عشایر نیز مردم با « هوسه » و پایکوبی، کوچه های محلات را طی می کنند و به سراغ بزرگ محله و قبیله رفته و در مضیف ( مکان پذیرایی ) گرد هم جمع می شوند. برخی در این مجلس به سعرسرایی می پردازند و ترنم شنیدن صدای شعرهای شعبی ( شعرهایی با زبان گفتار ) گوش ها را نوازش می دهد.
