دست ابوعدنان درد نکند
سلام عليكم مطلب «به به» جناب آقای ابوعدنان را خواندم. اولاً ایشان در خور تشویق هستند که با نگاه تیز خود در پی کشف محاسن و متاسفانه معایب دستگاههای اجرایی اند و از بخت خوش ملاثانی چند نفری را یافتند که با روحیه انقلابی به مردم خدمت می کنند. خداوند به او و آنها توفیق دهد. ما باید بدانیم هیچ تشویقی بالاتر از دعای خیر مردم و و هیچ پاداشی شایسته تر از سرنوشتی منتهی به عاقبت خیری نیست.
هیچ می دانیم با ترویج معروف عرصه بر منکر تنگ خواهد شد؟ هم کار ابوعدنان ترویج معروف هست و هم مدیر و کارمندان محترم اداره تامین اجتماعی، اشاعه گر خیر و نیکی هستند. امید است شرایط شهرمان و مدیریت آن به گونه ای شود تا از گزند نیش نقاد ابوعدنان در امان بمانند و بعد خدای ناخواسته شرمنده گل زدن به خودی نگرديم. چون نه عکس گرفتن ممنوع است نه گزارش دادن به وبلاگ هزینه دارد. پس در حال و هوای جام جهانی مواظب کارتهای زرد و احیاناً قرمز قلم ایشان باشیم. اصلاً فکر کنیم ایشان و جوان های دیگری که از راه خواهند آمد مأموران سخت گیر دیوان محاسبات اند. نه جور ديگری فكر كنيم. خيال كنيم أن روز، روز سخت و طولانی که در أن خواهيم گفت: «...يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلاَّ أَحْصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً» ... اى واى بر ما، اين چه كتابى است كه هيچ عمل كوچك و بزرگى را فرو نگذاشته است مگر آنكه آن را به حساب آورده؟ ! و هر عملى را انجام داده اند، حاضر می يابند، و پروردگارت به هيچ كس ستم نخواهدكرد.
والسلام
عبدالامام حميدي 30/3/89