مثل همیشه صمیمی ،فروتن و خوش سیما بود!
دوشب پیش توقیق الهی رفیق شد تا جمعی از دوستان قدیمی و فرهنگیان ملاثانی پس از مدتها دوری دوباره گردهم آیند و در کنار حضرت آیة الله شفیعی ، جناب دکتر حسینی و حاج آقا سپهر و بر سفره پرخیر و برکت ماه مبارک رمضان خاطرات سال های گذشته را زنده کنند.
بعد از افطار و پایان نشست معنوی و دوستانه، همگی جهت بدرقه شرکت کنندگان به خارج از منزل آمدیم ، همه میهمانان رفته بودند اما فقط یک نفر از آنها همچنان در حلقه دوستان بود ،همه را به نام ها کوچک می خواند می گفت و می خندید از خاطره های سال های دور می گفت .وقتی همه مشغول گفتگو بودند ناگهان رهگذری روستایی آمد نمی دانم به گفته بودند یا با ضمیر ناخودآگاهش پی برده بود ،فهمید این آقا را که همه دورش را گرفته اند مسئول مهمی در استان است جلو آمد و در حالی که چفیه را بر دوش نهاده بود با زبان روستایی اما صریح خود گفت :« یا هو من هذول ایخوف » کدوم یک از اینها،ُمسئولین ازش حساب می برند ،یک لحظه همه سکوت کردند و همه نگاهها متوجه سید شد.اما او با صدای آرامش بخش و صمیمی و با لبخند ملیح به آن جوان روستایی گفت :«اینجا همه مثل هم هستیم کسی ترسناک نیست راحت حرف دلت را بگو» او وقتی چنین فضایی را مشاهده کرد سفره دلش را باز کرد مثل اینکه چند راس گوسفندی از او به سرقت رفته و کسی پیگیر شکایتش نبود از بروکراسی اداری می نالید .سید یک لحظه نگاهی کرد آنجا کسی از کارکنان دستگاه قضایی بود او را فراخواند و خواهان پیگیری موضوع و گزارش مراتب شد.آری او کسی نبود جز دکتر سیدکریم حسینی سالهاست او را می شناسم وجودش آکنده از محبت به اهل بیت(ع) و دلداده امام خمینی (ره) ، انقلاب اسلامی و ولایت است ،بیشتر عمر مفیدش را صرف فعالیت های فرهنگی در بسیج و انجمن اسلامی زرگان و روستاهای مختلف اهواز و بخش باوی کرد.در جلسات مشترک انجمن اسلامی ملاثانی و زرگان که با همت حاج لفته منصوری و ابوعادل مشعلی برگزار می شد ،در اکثر نشست ها به او خیره می شدم ،اخلاص در وجودش موج می زد و در کار خود شب از روز نمی شناخت .همیشه محوریت جوانان حزب الله زرگان و شیبان با ایشان بود .
سیدکریم نظر به نیاز استان و منطقه توانست با پشتکار و احساس مسئولیت مراتب بالای علمی را در دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز طی کند ،و بعدها با حمایت دلسوزانه حاج سید احمد موسوی و با اتکاء به توانایی های شخصی و ذاتی خود در سنگرهای مختلفی برای اعتلای استان و کشور خدمت نمود .اما بازهم دکتر ما همان سیدکریم و با همان اخلاق پسندیده و مثل همیشه صمیمی ،فروتن و خوش سیما بود .چه در سازمان بنیاد شهید و امور ایثارگران خوزستان ،چه آن موقع که مدیر کل یکی از بخش های ستادی وزارت بهداشت و درمان در کنار دکتر لنکرانی بود و چه امروز که معاونت پشتیبانی و توسعه نیروی انسانی را بعهده دارد.دکتر حسینی پایتخت را به عشق خدمت به مردم خوزستان ترک کرد و اکنون با کوله باری از تجارب و سوابق ریز ودرشت اجرایی بعنوان یک مدیر موفق و نمونه مسیر خدمت بی منت به مردمش را در پیش گرفته و لحظه ای از ارتباط با مردم و خدمت به آنان غافل نمی شود .ما هم برای او از آستان قدس ربوبی آرزوی موفقیت و سربلندی داریم ، بدون تردید او یکی از ذخایر و افتخارات خوزستان است.
