قابل توجه مسئولین متولیان آموزش و پرورش :
استفاده از گوشي هاي تلفن همراه مجهز به دوربين هاي عكس برداري و فيلم برداري در مدارس دخترانه، به دليل ناآگاهي برخي از دانش آموزان از مضرات و تبعات استفاده نادرست از آن ها، گاهي اوقات موجب بروز مشكلاتي براي دانش آموزان و خانواده ها می شود.وسيله اي ارتباطي و مفيد كه در سايه غفلت والدين، دانش آموزان و متوليان فرهنگ و آموزش رفته رفته به يك وسيله خطرناك تبديل مي شود.برخي از دانش آموزان دختر در مقاطع مختلف تحصيلي با در دست داشتن گوشي هاي دوربين دار اقدام به عكس برداري يا فيلم برداري از همكلاسي هاي خود مي كنند و بعضا آن را نيز به ديگران بلوتوث مي كنند (براي گوشي هاي ديگران مي فرستند).برخي از دانش آموزان نيز هنگام تعمير گوشي هاي خودگرفتار عده اي سودجو و فرصت طلب مي شوند كه با در اختيار داشتن اين تصاوير قصد اخاذي از دانش آموز يا خانواده او را دارند.متأسفانه اين ناهنجاري اجتماعي روز به روز در حال افزايش است و اگر فكري جدي براي آن نشود در آينده اي نه چندان دور مي تواند گريبانگير بسياري از خانواده ها شود.
بخشنامه ي آموزش و پرورش:
اين وزارت خانه در بخشنامه خود اعلام كرده است: هرگونه استفاده از تلفن همراه در مدارس ممنوع است و دانش آموز حق همراه داشتن موبايل را ندارد.در اين بخشنامه مديران و مسئولان مدارس موظف به كنترل دانش آموزان هستند و در صورت مشاهده استفاده دانش آموزان از موبايل بايستي گوشي را از دانش آموز بگيرند.اما سوالي كه مي توان مطرح كرد اين است كه آيا به صرف صدور بخشنامه مي توان صددرصد اين موضوع را كنترل كرد؟
بخشنامه اي كه درمان نبود
مدير يك دبيرستان دخترانه مي گويد: متأسفانه استفاده از موبايل هاي دوربين دار تاكنون براي مدرسه مشكلات زيادي ايجاد كرده است به گونه اي كه هر از چند گاهي شاهد بروز اتفاقات ناگوار براي دانش آموزان در اين رابطه هستيم.مي گويد: با وجود بخشنامه وزارت خانه باز هم شاهد ورود اين گوشي ها به مدرسه هستيم زيرا ما در مدرسه حق بازرسي كيف دانش آموز را نداريم و طبق بخشنامه فقط اگر آن را در دست دانش آموز مشاهده كرديم مي توانيم گوشي را از دانش آموز بگيريم.وي مي افزايد: واقعيت اين است كه بخشنامه آموزش و پرورش فقط يك وظيفه جديد به انبوه وظايف ما اضافه كرده است و هر روز كارمان اين شده كه مراقب باشيم تا دانش آموز از گوشي تلفن همراه استفاده نكند مخصوصا گوشي هاي دوربين دار در صورتي كه به نظر من اين راه درستي نيست و آموزش و پرورش بايد برنامه و سازوكار بهتري ارائه كند.وي خاطر نشان مي سازد: طبق بخشنامه وزارت خانه ما به دانش آموزان گفته ايم كه از آوردن موبايل خودداري كنند و اگر موردي ببينيم برخورد مي كنيم اما واقعيت اين است كه ما در تمام ساعاتي كه دانش آموز در مدرسه حضور دارد بالاي سر او نيستيم و ممكن است دانش آموز در ساعات تفريح همراه با دوستانش مرتكب كار اشتباهي شود، اما مدرسه بايد تاوانش را پس بدهد.اين مدير مدرسه مي افزايد: به نظر مي رسد براي جلوگيري از وقوع هرگونه اتفاق ناگواري در درجه اول بايد خانواده ها را نسبت به كاركردهاي منفي موبايل هاي دوربين دار توجيه كرد.يك مشاور تحصيلي و تربيتي در يكي از دبيرستان هاي دخترانه نيز به نقش خانواده ها در كنترل هرچه بهتر اين نابه هنجاري اجتماعي اشاره مي كند و مي گويد: اين گونه احساس مي شود كه خانواده ها در اين زمينه نقش مهمي دارند و در درجه اول بايد سطح آگاهي و توجه خانواده ها را بالا برد.مي افزايد: واقعيت اين است كه اگر ما بتوانيم سطح آگاهي خانواده ها را بالا ببريم و آن ها را نسبت به كاركردهاي منفي موبايل هاي دوربين دار آشنا كنيم، مشكل حل مي شود اما مشكل اين جاست كه خانواده ها در جامعه ما با فرهنگ هاي مختلف زندگي مي كنند و توجيه و آموزش آن ها نيازمند يك كار گروهي است.اين مشاور در ادامه مي گويد: وقتي هنوز فرهنگ استفاده از گوشي هاي معمولي براي برخي از افراد جا نيفتاده است، خريدن گوشي دوربين دار براي دانش آموز نوجواني كه هنوز در پي بردن به هويت اجتماعي خودش دچار مشكل است چه معنايي مي تواند داشته باشد؟و ادامه مي دهد: اين كار اشتباهي است كه براي دانش آموزي كه هنوز به طور كامل هويت و شخصيت اجتماعي وي شكل نگرفته است گوشي دوربين دار بخريم.كنترل اين ناهنجاري كار سخت و دشواري است و آموزش و پرورش به تنهايي نمي تواند كاري از پيش ببرد.به نظر مي رسد مسئله اصلي اعتقادات باشد. به گونه اي كه هرچقدر ميزان اعتقادات ديني و مذهبي دانش آموز بيشتر باشد به همان ميزان تمايل او براي انجام رفتارهاي ناشايست و استفاده نادرست از موبايل هاي دوربين دار كمتر است.
دانش آموزان نيازي به تلفن همراه ندارند.!
معاون و قائم مقام دفتر بازرسي، ارزيابي عملكرد و پاسخ گويي به شكايات وزارت آموزش و پرورش نيز در اين باره مي گويد: اگرچه موبايل را مي توان حتي به عنوان يك رسانه تلقي كرد اما باتوجه به تبعات آن هرگونه استفاده از تلفن همراه در مدارس ممنوع شده است.وي مي افزايد: باتوجه به اين بخشنامه اگر اتفاقي بيفتد مدير مدرسه مقصر است بنابراين مديران و معاونان مدارس بايد دقت بيشتري داشته باشند.حسيني خاطرنشان مي كند: اگر قرار است دانش آموز با خانواده اش صحبت كند مي تواند از تلفن مدرسه استفاده كند بنابراين استفاده از موبايل معنايي ندارد.وي يادآور مي شود: كنترل اين موضوع جزو وظايف مديران است و همان گونه كه اگر دانش آموزي غيبت يا تأخير داشته باشد، مدير مدرسه موظف به پي گيري علت آن است در اين باره نيز مديران موظف به پي گيري و كنترل هستند.
سخن آخر:صرف انتشار چند بخشنامه کمک اساسي به حل مشکل موبايل و دوربين در اين مقطع زماني نخواهد کرد ؛ تشکيل يک جلسه کارشناسي آسيب شناسي استفاده از موبايل ، با حضور پليس ، روانشناس ، جامعه شناس ،مشاور، مسئولين تربيتي ، مسئولين انجمن اوليا و مشاوره ، قاضي و غيره زير نظر و توسط ادارات آموزش و پرورش بسيار مفيد خواهد بود که داراي چند کارکرد موثر است : 1- وحدت نظر و رويه دواير در اين خصوص 2- پيدا کردن راه کارهاي بديع در برخورد با مشکل موبايل و استفاده آن در مدارس 3- انتقال يافته هاي جلسه بحث و بررسي به صورت کاملا" کارشناسي به مديران مدارس 4- توجه به تفاوتهاي فرهنگي مدارس و شهر ها .
علی سرخی
