فريادي و ... ديگر هيچ
چگونه باور کنيم نبودنت را؟! تو را که عطر سيال حضورت تا ابد در قلب و روحمان جاري است. نمي خواهيم باور کنيم و هيچ گاه باور نمي کنيم چشماني را که حلقه اميد در آن موج مي زد دگر بار نخواهيم ديد. اگر امروزه نظاره گر قطره هاي اشکي بوديم که غروب عمرت را در بلور اشکهايشان جاري ساختند در عوض چشماني را ديديم که مات و مبهوت چشم به در دوخته و جـاده هاي دور را به اميد برگشت دوباره ات مي کاويدند. چه روز غم انگيزي بود در نبودنـت بي پناه و تنها جز ديدگان گريانمان دمسازي نداشتيم، دريايي بوديم از درد ليکن خاموش و محدود انگار تمام درهاي آسماني گشوده شده بود تا همة بار غمش را بر سر ما بباراند، سيل عظيمي به پا خاست، طوفان سهمگيني که در يک چشم بر هم زدن کاخ آرزوهيا ما را به باد داد و از آن بناء زيبا که در جوارت ساخته بوديم ويرانه اي بيش برجا نگذاشت، مخروبه اي که غير از نالة جغد چيزي ديگر از آن برنخواهد خاست. وقتي رفتي گنجشکهاي کوچک که هميشه روي شاخه هاي درخت نارنج محوطه مي نشستند و يکسره مي خواندن بالهاي تيره رنگشان را جمع کردند و آن بالا روي بلندترين شاخه هاي نخل ها نشستند و ديگر هيچ نخواندند و غم عروجت را در بغض هاي گلوي خويش براي هميشه حبس کردند اکنون که قلممان در وصف نبودنت رقص بر صفحة کاغذ را ممنوع مي داند به پرواز پروانه هاي رنگين بال قسم مي خوريم «حال که ما را ترک گفتي به پاس حرمت ديرينه اشک، غرور چشمانمان را خواهيم شکست و در فراقت تشييع جنازه قلبهايمان را به راه خواهيم انداخت».
دانشجویان گروه ترويج 79
نامه استاد تلوری به یکی از دانشجویان
مهم اين است که افراد هر يک خودشان رامسئول بدانند.«امام خميني (ره)»
سلام عليکم
احتراماً، به اطلاع جنابعالي مي رساند برگة جنابعالي تصحيح شد. نمرة آزمون کتبي مي باشد. و با فعاليتهاي کلاس جمع شده و نمره حاصل گرديده است. پاره اي از نکات به عنوان يک دوست به نظر مي رسد مطرح نمايم. اميد است که مفيد واقع شود.دوست عزيز! منم مانند شما در جامعه زندگي مي کنم و در تمامي صفوف و رده ها دوست دارم و با آنها رفت و آمد دارم. لذا بالطبع با مشکلات سخت زندگي (بالاخص براي انسانهاي زحمتکش و مخلص اداري) آنها آشنا هستم و خود نيز مانند هر انساني داراي مشکلات متعددي مي باشم. لذا شرايط شما را درک مي کنم (يعني اميد دارم که درک کنم) و پاره اي از سختيها و ناملايمات شما را در طي دو سال گذشته متوجه مي شوم. ولي سئوالاتي مطرح مي شود که اين سختيها را براي چه تحمل مي کنيم؟ چرا درس را انتخاب کرديم؟ جامعه به دست و فکر چه کسي و چه کساني ساخته مي شود؟ و هزاران هزار سئوال ديگر.من احساس مي کنم سختيها را مي چشيم زيرا سلامت نفس و سلامت راه برايمان مهم است و مي دانيم جامعه به دست و فکر من و شما ساخته مي شود. دست صحيح و متخصص و متعهد و فکـر صحيح و سالـم و متخصص و متعهـد است که جامعه را مي سازد. پـس اگر انتظار جامعه اي سالم داريد که فرزاندانمان، خانواده مان و ساير عزيزانمان بتوانند رشد نمايند، خلاقيتها و استعدادهاي خود را باور نمايند و به حق خود برسند و عدالت اجتماعي برقرار شود، چاره اي نيست جز داشتن دستاني پاک و افکاري متعهد و سالم و متخصص. و به قول «استاد شهيد مطهري رضوان عليه». انسان براي تکامل بايد داراي دو بال باشد. علم و ايمان. هر انساني بدون اين دو بال و يا با يکي از آنها نمي تواند اوج بگيرد و به معناي واقعي، انسان گردد و براي جامعه خود مفيد گردد.دوست عزيز! کسب علم جز با مرارت و سختي امکانپذير نيست. زندگي دانشمندان و علماي جهان و ايران به خوبي نشان مي دهد که چه رنجها و سختيها را تحمل کردند تا بتوانند شمع راه پيشرفت و ترقي و تکامل جامعه انساني گردند. آيا در زمان آنها و عصر آنها فساد وجود نداشته است؟ آيا بي عدالتي و تبعيض وجود نداشته است؟ مسلماً جواب شما نيز مثبت است. پس چه بايد کرد؟ ما نيز هم رنگ جماعت شويم تا رسوا نشويم يا بايد مردانه آستينها را بالا زد و سالم زيست و تلاش و کوشش سازنده را آغاز کرد هر چند کرکس هاي لاشخور و روباه صفتان و خوک منشان در پي تحقق اهداف خود تلاش مي کنند. و اگر اينچنين نباشيم، ما نيز با کرکسها، روباه ها و خوکها و گرگها و ... چه تفاوتي خواهيم داشت؟ جز اينکه ما در شرايطي نيستيم که کارهاي آنها را انجام دهيم وگرنه ما نيز دست کمي از آنها نداريم.در پايان خاطر نشان مي کنم اگر پذيرفته ايم براي دو سال آموزشي ببينيم و بعداً به هر دليلي در سازمان يا اداره اي از جامعه و متعلق به جامعه فعاليت نماييم، آيا نبايد تلاش و فعاليتمان به گونه اي باشد که در خدمت جامعه سالم باشيم و به آن سمت و حرکت نماييم. دوست عزيز همچون کسي مانند من، معلمي بيش نيست و معلم يعني چراغ راه هدايت، معلم يعني همدرد و دلسوز شاگرد، معلم يعني شمع که مي سوزد تا ديگران در قبال او بتوانند به سمت تحقق اهداف والا گام بردارند. لذا با ذکر مسايل فوق و درک شرايط شما، جنابعالي در اين درس نمره قبولي خواهيد گرفت و بدينوسيله جشن فارغ التحصيلي شما و ساير دوستان گراميتان را تبريک و تهنيت مي گويم و اميدوارم در هر کجاي ايران اسلامي هستيد در کنار خانوادة ارجمندتان موفق و مؤيد باشيد. پيشرفت و ترقي شما آرزوي اين جانب مي باشد. اگر نارسايي در جملات است مرا مي بخشيد زيرا با عجله آنرا نوشتم.
با تشکر ـ دوست شما ـ تلوري
