می گن روز آخرت سه چیز ازمون شاکی می شن، قرآن، مسجد و علماء. این روزا بدعت توی همه چی رسم شده کسی هم بدش نمی یاد قدی علم کنه و از حوض محرم ماهی بگیره.خبر نداشتیم عزت و بزرگی علماء و روحانیت صاحب منبر حسینی چون بحث تکراری دارن مجلس شلوغ نمی شه به راحتی زیر سوال میره. آخه کسی نیست به اینا بگه راهش همینه، القاء هر ساله ی حکمت و فرهنگ عاشورا از نسلی به نسلی. ولی برداشت چیه؟ مسجد داره از اعتبار ساقط می شه، می دونستیم که بایست مساجد رو خلوت نکنیم ولی نه به این قیمت. نه به این جرأت. فلسفه ی عاشورا رو دریافتیم، حرمت محرم رو نگه داشتیمم قبول ولی یکی مسجدی رو پر می کنه دل عالمی رو آزرده می کنه و کسی دیگه تکیه ای در شهر راه میندازه و مساجدی رو خالی می کنه. دیگه چند سالی ست عزاداری محرم ، فهمیدن راه و هدف امام حسین توی خیابونا به جوونا القاء می شه. قران رو کسی سراغ نمی گیره، همه واقعه ی عاشوراء در چهار ساعت و در یک روز رخ داد. 10 محرم 61 هجری 8:30 تا 12:30 . یه اهل بیتی به خاطر یه هدف و یه منهج در این مدت کوتاه شهید شدن این ماها چه قیامتی در این دنیا به بهانه ی عزاداری واسه این عزیزان به پا کردیم. می گیم سنی ها دارن بین ماها تفرقه میندازن ولی این خود خودمون هستیم داریم این بلارو سر خودمون می یاریم.نه وظیفه دارم و نه تعهدی خاص متصدیان امور سال هاست شاهد این قضایا هستن و اجازه دادن فرقه ی وهابیت و اهل سنت انگشت اشاره و چشم بیمارشون رو در این ایام به سمت مجالس و تکیه های ما نشانه رفتن و ضعف ساختار عاشورائی رو سندی برای گمراهی اهل تشیع قلمداد می کنن. قبل از محرم همایشی با موضوع آسیب شناسی و باید و نباید های عزاداری در ایام محرم در سالن اجتماعات دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین برگزار شد. اوائل نگران صندلی های کم سالن بودیم. می دونستیم این همایش برای اولین بار در سطح منطقه برگزار می شه و اما کمتر از 50 نفر جمعیت به خودشون زحمت دادن و شرکت کردن، همه مدعیان با این باور که می دونن و می فهمن چطور دهه محرم رو سپری می کنن نبودن و غیابشون دال بر ادعای شناخت آسیب ها و نبایدهای عزاداری در ایام محرم است.اگرروز آخرت علماء و روحانیت قراره از ما شاکی بشن بخاطر همین قضایا است.قبل از اون توی روز همایش به اندازه ی کافی شکایتی به امام حسین(ع) کردم. وظیفه ی من یا دوستان امثال من نیست که بگیم عزاداری توی روز عاشوراء نباید توی خیابون ها ی محل تردد مردم و و سایط نقلیه باشه. روز عاشوراء نباید دمام و سنج بزنن که این خود علامتی برای شروع جنگ های صلیبی در قرون وسطی و یا اینکه حکمت دمام و سنج و بوق زدن بر می گرده به شب عاشوراء که طرف مقابل می زدن تا صدای امام حسین(ع) به مردم نرسه و روز بعد از ظهر عاشوراء واسه ی اعلام شادی از شهادت امام حسین(ع) و 72 تن از یارانش و اهل بیتش (س). علم های 10 تا 12 متری با شانزده نفر نگه دار زیرش که چپ و راست شدن اون و عدم کنترل با سنگینی بیش از حد مایه خنده و مزاح در بین جمعیت حاضر بی خبر از خدا می شه.روز عاشوراء سرها و دست ها رو به نیزه ها و علم ها کردن و اهل بیت امام به اسارت بردن. اگه دقت نظری اجمالی کنیم داریم راه رو کج می ریم و نمی فهمیم که دقیقا کاری رو انجام می دیم و اعمالی رو به جا میاریم که خلاف فهم و درک روز عاشوراست.اصلا اگه میگن این مراسم باب شده و دیگه نمی شه کاریش کرد پس چرا صبح برگزار می شه و مساجد رو خالی می کنن!!می گن بذاریم مردم هرطوری که دوست دارن عزاداری کنن، قبوله ولی نه باب میل اهل سمت و فرقه ها ی ضاله . تدبیری اتخاذ بشه و ستادی تشکیل بشه با نام محرم با هماهنگی نهادهای فرهنگی و مذهبی که دهه ی محرم اطلاع رسانی بشه مراسم شبیه خوانی و عزاداری دسته ها و تکیه ها بعد از ظهر عاشوراء باشه تا هم مساجد صبح خالی نشن و هم بقیه بتونن استفاده کنن البته از شبیه خوانی و مشاهده دمام و سنج و بوق زدن و علم بلند کردن .بعد بگیم چرا گرایش به فرقه های انحرافی در بین بچه های مساجد هستش. کله ها داغ و هواس ها جمع امتداد سنت غلط و فرهنگ اشتباه به بهانه عاشوراء خبری از هوای اطرافمون نداریم.و اما مراسم شبیه خوانی. تا به حال در این مراسم شرکت نکرده بودم و از نزدیک نظاره نبودم واسه همین اول صبح عاشورا که چند دقیقه ای رو اختصاص دادم به مشاهده ی این مراسم.کاری قابل تقدیره. مستندی سازی واقعه ی عاشوراء در انظار عموم ولی اتفاقی این چنینی با این مراسمی نیازمند دقت بیشتر و حمایت و پشتیبانی بهتر ستاد محرم و ارگان های دولتی شهرستان هستش تا اینکه خللی در کار پیش نیاد و ایرادی به کار گرفته نشه و یا اینکه حرمت عاشوراء نگه داشته بشه. هر ساله بعد از محرم تشویقی و تقدیری از این عزیزان بکنن تا انگیزه ی دو چندان داشته باشن واسه ی برگزاری بهتر این آئین در سال های بعد.
سخن آخر:دهه محرم، دهه تمرین عملی برای اجرای دستورات و ارزشهای اسلامی و حسینی است. لذا با صدای رسا میگوییم که اگر در جلسهای به نام امام حسین(ع)، ضدارزشها، ارزش تلقی شود باید آن جلسه تعطیل گردد اگر جلسه به گونهای است که نماز مردم قضا میشود باید این جلسه تعطیل شود، اگر عزاداری بهگونهای است که حقوق عدهای ضایع میگردد، باید این جلسه تعطیل شود اگر در یک جلسه عزاداری، نظام اسلامی تضعیف شود باید این جلسه تعطیل شود.امام حسین(ع) فرمود: هدف من از این قیام اصلاح کژیها و انحرافها است که در جامعه اسلامی شکل گرفتهاست هدف من درمان بیدردیها و بیتفاوتیهاست آمدهام تا با زبان و عمل خوبیها را معرفی کنم، اهمیت ارزشهای دینی را گوشزد نمایم، آمدهام تا ارزشهای متروک را احیاء کنم، آمدهام تا لباسی که به اسم ارزشها بر تن پلیدیها و زشتیها نمودهاند بیرون آورم!عاشورا هم اوج حماسه است و هم اوج تراژدي، چشم تاريخ چنين حماسه شکوه بار و چنين تراژدي خونرنگي را ، در سراسر حيات بشر، هرگز نديده است.انما خرجت لطلب الا صلاح في امه جدي اريد ان امر بالمعرف و انهي عن المنکر و اسير بسيره جدي و ابي علي بن ابي طالب.قصد من از خروج، فقط اصلاح امت جدم است. مي خواهم امر به معروف و نهي از منکر کنم و به سيره جدم و پدرم حضرت اميرالمومنين عمل کنم.بي ترديد قيام عاشورا يک انقلاب ديني بود، انقلاب بر محور ديني اسلام و ناشي از آسيب هايي که بعد از رسول اکرم (ص) تا آن زمان به مرور زمان بر دين تحميل گشت. هدف حضرت اصلاح و درمان آن آسيب ها بود.
وا ما وظیفه ما:
۱)التزام عملي مخاطبين نسبت به ضرورت پرهيز از طرح مباحث داراي شبهات و بدعتها که موجب وهن شعائر ديني مي شود.
۲)استفاده بهينه مخاطبين از منابع و مآخذ معتبر و مستند.
۳) نهادينه نمودن آموزه هاي شعائر عاشورايي (مضامين ارزشي ، معرفتي و حماسي و مفاهيم کليدي) در راستاي فرهنگ سازي جامعه.
۴)ساماندهي فکري و فرهنگي منابع نيروي انساني در حوزه فرهنگ عاشورايي.
۵)پيشگيري از بدعتها و تحريفات جديد در عرصه فرهنگ عاشورايي.
۶) ايجاد وحدت رويه مخاطبين در مقابله فرهنگي با خرافات و انحرافات.
علی سرخی - ملاثانی
