چگونگی فعالیت برخی از این پزشکان هم از عجایب روزگار ماست که می توان آنرا در رکوردهای کتاب گینس به ثبت رساند.معمولا" مردم ، بویژه روستاییان برای هر دردی و بیماری چه تخصصی و عمومی به پزشکان عمومی مراجعه می کنند. از سویی خیلی از این عزیزان هنگام نوشتن نسخهبراساس نظر و ایده شهروندان عمل می کنند.که چه دارویی میل دارند ، آمپول ،سرم و غیره.. معمولا " مردم نیز پزشکی را حاذق تر می دانند که بیشترین تعداد آمپول را در نسخه تجویز نماید .برخی هم بدلیل قرار داد نانوشته با همکاران مالک داروخانه ها انواع و اقسام قرص ها و شربت ها و آمپول های غیر لازم و ضروری را در نسخه درج و معمولا شهروندان با خورجینی شبیه عطاران آکنده از انواع و اقسام داروها داروخانه ها را ترک می گویند.
2) مشکل دیگر عرصه درمانی شهر عدم وجود پزشکان متخصص است و این امر سبب گردیده تا مجموع داروهای موجود در داروخانه ها ، صرفا" در محدوده دانش پزشکان عمومی و شامل انواع مسکن ها باشد.و این مشکل باعث می شود تا بسیاری از بیماران جهت ادامه معالجه و تامین نیازهای دارویی خود ناگزیز از تحمل رنج سفر به مرکز استان باشند.
3)عدم حضور مرتب پزشکان عمومی مستقر در درمانگاههای عمومی بویژه در ساعات شب و نبود داروخانه شبانه روزی (بدلیل نبود مراکز درمانی شبانه روزی و به صرفه نبودن بازگشایی درواخانه در ساعات شب) موجب شده که جان بسیاری از شهروندان بویژه بیماران اورژانسی(سکته ای)،تصادفی و دارای حالت های ویژه پیش از رسیدن به مراکز درمانی اهواز دچار مرگ و یا ضایعات غیر قابل جبران جسمی و روحی شوند.
تاسیس بیمارستان در ملاثانی ضرورتی غیر قابل دست یابی:
بسیاری افراد از جهت دلسوزی و عده ای شاید هم برای تبلیغ خود یا .....موضوع تاسیس بیمارستان را مطرح و به میان می کشند،و هر روز داستانی را برای مردم از این باب می سرایند .بدون تردید جامه عمل پوشاندن به ایده مذکور به چند دلیل دور از ذهن می باشد:
الف) احداث بیمارستان در ملاثانی نیازمند حداقل زمینی با مساحت 5 هکتار(50000 هزار متر مربع) می باشد، که معمولا تامین این مقدار زمین آنهم در یکجا نه در امکان مردم است و نه در توان دولت از رهگذر تامین بودجه لازم می باشد.
ب) اگر برفرض محال زمین مورد نیاز بیمارستان تامین و بودجه معادل 2 میلیارد تومان برای آن در مجلس تصویب (چون بودجه مورد نیاز از محل ردیف های استانی و در قالب کمیته برنامه ریزی استان قابل تصویب و تامین نیست).چگونه می توان کادر پزشکی متخصص آنرا تامین کرد، اگر بسیار ساده محاسبه کنیم و بیمارستان را در حد 15 تخت خواب بیمارستانی در نظر بگیریم نیازمند 5 متخصص عمومی ،و اگر بخواهیم بخش های دیگر پزشکی را به آن اضافه کنیم هر بخش تخصصی نیازمند 3 پزشک متخصص در همان رشته می باشد در ضمن 2 جراح عمومی را هم باید به نیازمندی آن افزود.حال این پرسش باقی است کدام پزشک متخصص حاضر به ترک مرکز استان و فعالیت در ملاثانی است؟امروز خود بوضوح می بینیم در بیمارستان های دولتی بزرگ اهواز همچون گلستان ،امام ،رازی و ابوذر کار درمان به اینترن ها سپرده شده است.(دانشجویان رشته های پزشکی تخصی سپرده شده و پزشکان مطرح در بیمارستان های خصوصی با دریافت ستزمدهای هنگفت مشغول فعالیت هستند.)
ج) پرسش مهم دیگری که در برابر طراحان این پیشنهاد عرضه اندام می کند ،اینست که :جند نفر از جوانان ملاثانی ،ویس و شیبان تاکنون توانسته اند در رشته های تخصصی پزشکی به تحصیل بپردازند که بتوان به امید آنها بیمارستانی در ملاثانی تاسیس کرد؟.متاسفانه بجز سال های 72 تا 75 که حدود 5 تن از جوانان این سه شهر در رشته پزشکی عمومی به دانشگاه علوم پزشکی اهواز راه یافتند دیگر چنین اتفاقی تکرار نشده و بیشتر رقابت جوانان ما برای ورود به دانشگاه پیام نور یا مسابقه در حفظ هوسه برای مدح شیوخ بی سواد متمرکز شده است.بقول یکی از دلسوزان ملاثانی "اگر مبالغ هنگفتی که هزینه فاتحه خوانی ها در سه شهر ملاثانی ،ویس و شیبان می شود برای تحصیل فرزندانشان در رشته های پزشکی حداقل در دانشگاه آزاد اسلامی صرف می شد تاکنون حدود 10 پزشک متخصص خوب در رشته های مورد نیاز داشتیم"
د)اگر تجهیزات و دستگاههای تخصصی بیمارستان فرضی را هم در نظر بگیریم ،هرکدام نیازمند چند کارشناس خبره در رشته های تخصصی دیگ اعم از پزشکی یا مهندسی پزشکی می باشند.لذا به این دلایل و امارت فعلا" تاسیس بیمارستان در ملاثانی به یک افسانه می ماند.از یاد نبریم در همین شوشتر و در کنار ما سالها ساختمان بیمارستان خاتم الانبیا" تامین اجتماعی 10 سال پس از تکمیل سه سال پیش با حضور وزیر بهداشت وقت افتتاح و هم اکنون در حد کلینیک تخصصی به ارائه خدمات به شهروندان شوشتری می پردازد دوستان می توانند در نزدیکی پل شادروان این شهر گذری داشته و تحقیقی در این خصوص داشته باشند
دو راهکار آسان ،عملی و کم هزینه:
۱) ایجاد "کلنیک پزشکی تخصصی تامین اجتماعی":چند سال پیش وعده ی مهمی از سوی رییس اسبق سازمان تامین اجتماعی استان خوزستان به مسئولان محلی شهروندان ملاثانی داده شد که متاسفانه با گذر زمان تاکنون هم از طرف سازمان مذکور و هم مدیران محلی و اعضای شورای اسلامی شهر به بوته فراموشی سپرده شد،البته سال گذشته برادری بنام آقای عبدالحسین حمید در نوشته کوتاهی این مساله را متذکر شد اما علی الظاهر مورد بی توجهی مراجع مرتبط قرار گرفت و آن چیزی جز تاسیس و ایجاد «کلینیک پزشکی تخصصی "نبود.براساس این پیشنهاد نظر به پرداخت حق بیمه بسیار هنگفت شهروندان سه شهر ویس ،ملاثانی و شیبان سازمان تامین اجتماعی باتوجه به امکانات و توان تخصصی یک کلنیک پزشکی با کادری ماهر و حضور نوبتی چند متخصص (حداقل ۲ در هفته)با هدف انجام معاینات،درمان و جراحی های سرپایی و نیز تجویز داروهای تخصصی در شهر ملاثانی دایر و به ارائه خدمات می پردازد.
سالانه بسیاری از شهروندان شاغل در آموزش و پرورش ،دانشگاه علوم کشاورزی ،نیروگاه باوی ،نیروگاه زرگان ،شهرداری ها و غیره در قالب بیمه های شخص ثالث،بیمه های درمانی ،بیمه های اجتماعی و غیره میلیاردها ریال به حساب شرکت های بیمه تحت پوشش تامین اجتماعی پرداخت می کنند اما در عوض جهت امور درمانی هیچ مرکزی بطور مستقیم از سوی این سازمان در سه شهر تابعه شهرستان باوی دایر ننموده و در عوض دارندگان اسناد بیمه ای جهت استفاده از خدمات مراکز طرف قرار داد سازمان با تحمل هزینه مضاعف رنج ،مخاطرات و زحمت مسافرت به مرکز استان را نیز به جان می خرند.لذا ایجاد کلنیک فوق الاشاره با شرایط ویژه و راه اندازی داروخانه تخصصی برای ارائه داروهای مورد تجویز متخصصان می تواند بشکل قابل توجهی معضل درمان در شهرستان باوی را تا مهیا شدن بسترهای لازم برای تاسیس بیمارستان مرتفع نماید.
۲) احداث و راه اندازی مرکز بیمار بستر: این طرح بعنوان جایگزین بیمارستان در شهرهای کم جمعیت در دولت هشتم تدوین و به مرحله اجرا درآمد .در سفر نخست دولت نهم به استان خوزستان ۴ نقطه جهت تاسیس و احداث بیماربستر در سطح استان در جلسه هیات دولت به تصویب رسید که یک نقطه آن شهر شیبان بود که متاسفانه با گذشت حدود ۵ سال از آن تاریخ چنین وعده ای برای مردم این خطه محقق نشده است.اما در هر حال پیگیری موضوع و تاسیس مرکز مشابه در ملاثانی می تواند بعنوان طرح مکمل و پیشنهاد دیگری برای رفع مشکلات درمانی شهر باشد.
فاطمه حمیدی
کارشناس مرکز اسناد پزشکی استان خوزستان
