حاج کمیش مردی از تبار یاران راستین انقلاب اسلامی
پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام خمینی (ره)علاوه بر براندازی نظام پوشالی ستم شاهی ،بسیاری از ضد ارزش ها و ناهنجاریهای اجتماعی و فرهنگی را از چهره جامعه زدود و مفاهیم نوینی را در متن کتاب زندگی مردم ایران نشاند.از میان آنها می توان به حاکمیت اصل قرآنی العزة لله و الرسول و للمومنین و نیز تقدیم الافاضل علی الاراذل اشاره نمود .نهضت حضرت روح الله ،مومنین را قدر و منزلت واقعی بخشید .زمانی در روستاها و آبادی ها خوانین ،شیوخ و کدخدای های منصوب حکومت با اقتدار کاذب مالک رقاب مردم بودند و بر آنها فخر فروشی می کردند (و جعلوا اعزتها الذلة) و با استعلاء بر ضعیفان جفا روا می داشتند .لیک انقلاب اسلامی بر تمامی این معادلات خط بطلان کشید و مستضعفان و مومنان را کرامت داد.حاج کمیش خرمیزی از جمله دلدادگان و شیفتگان راستین امام و انقلاب در روستای صلیعه بود.بسیاری از جوانان بسیجی و جهادی آن روز صلیعه را با نام حاج کمیش می شناختند .ایشان مردی اهل دل ،مومن ،سختکوش ،پیگیر و با صفا بود که برای آبادانی روستایش از هیچ چیزی دریغ نمی ورزید.در مناسبت ها،انتخابات ،اعیاد و غیره خانه حاجی منزلگاه برادران حزب اللهی،بسیجی ،جهادی و همجنین مسئولان بود.

هر تازه واردی ابتدا منزل ایشان را در صلیعه سراغ می گرفت.به یاد دارم در انتخابات های مختلف بچه های ستاد اجرایی بجای وزیر کشور آخرین اخبار و بیانیه های انتخابات را از حاجی می گرفتند!! چون رادیوی کوچکش در مسجد صلیعه تنها وسیله اطلاع رسانی برای عوامل اجرایی صندوق اخذ رای بود.حاج کمیش در پایه گذاری مسحد صلیعه نقش بسزایی ایفا نمود ،بطوریکه با نامه نگاری و پیگیری های مستمر از طریق مسئولان بهمراه دوستانش از جمله مرحوم حاج علی سرخی و حاج شلش و نیز سایر جوانان آنروز همچون حسن عامری ،مطلب عنگودی ،توانست سنگ بنای مسجد را بگذارد و در حضور آیةالله موسوی جزایری آیین گشایش مسجد را برگزار نماید. تاسیس و توسعه مدرسه روستا نیز نتیجه نشست و برخاست های این پیر انقلابی با مسئولان وقت بخشداری و آموزش و پرورش بود ،بنحوی که حاج محمد حمیدی اصل را وادار به توسعه و تجدید بنای مدرسه روستای صلیعه نمود.روستای صلیعه در موقعیت کنونی جوانان زیادی را به عرصه های فرهنگی و اجتماعی پس از انقلاب تقدیم کرده است ،برخی در دانشگاهها ،نهادهای انقلابی و حوزه تعلیم و تربیت فعال می باشند،اما حاج کمیش در بخش مهمی از پیشرفت این عزیزان سهمی داشته و دارد.از جمله صدقات جاریه این مرد الهی پیگیری تاسیس و راه اندازی تلمبه خانه روستا می باشد. .بهار سال 1383 که در واقع آخرین دیدار من با ایشان بود،به همراه خبرنگار و عکاس روزنامه همشهری جهت تهیه گزارشی از وضعیت آب شرب صلیعه به روستای مذکور رفته بودیم (چون هروقت به منزل حاجی خصوصا" در فصل انتخابات مجلس یا ریاست جمهوری برای تبلیغ می رفتیم ) می گفت :آقا کاری برای آب شرب مردم روستا نکردی؟! ،باور بفرمایید،این پیر برنا به اندازه یک مهندس و کارشناس آب، از تاسیسات تلمبه خانه ،نقص ها و نیازهای آن سخن گفت ،که تعجب خبرنگار روزنامه را برانگیخت.در مجموع می توانم بگویم ،حاج کمیش گرچه فاقد تحصیلات بود اما از جمله محورهای انقلاب اسلامی در مسیر ملاثانی و خانه او ملجاء و منزلگاه مردم و مومنین بود.بیاد دارم اعضای انجمن اسلامی و بسیج جهت سرکشی از روستاها ،برنامه منظمی بصورت دو هفته ای بویژه در تابستان طراحی و به مرحله اجرا گذاشته بودند .هروقت نوبت به روستای صلیعه می رسید حاج شیخ یاسر عماره عشق و علاقه عجیبی از خود بروز می داد. وقتی علت شوق و ذوق از او می پرسیدیم، پاسخ می داد: امروز میهمان حاج کمیش هستیم.هنگامی که به صلیعه می رسیدیم ،حاج کمیش یکی دو ساعت قبل با آن چهره خندان و گشاده دم درب خانه منتظر میهمانان ویژه اش ایستاده ،یادش بخیر در یکی از آن شب ها بچه ها برای تشکر از حاجی و نشاندن غنچه لبخند بر چهره گرفته اش اقدام به تیراندازی هوایی نمودند. حاج کمیش به چند نفر علاقه عجیبی نشان می داد شیخ یاسر عماره ، ملایحیی عامری ،حاج عبدالله حمیدیان پور ،حاج لفته منصوری و سیدکاظم موسوی مقدم (پور کعبی).کاش بچه های صلیعه بدور از خط کشی های امروزی در راستای گرامیداشت یاد و نام این پیر انقلابی یکی از اماکن روستا اعم از عمرانی یا فرهنگی را بنام او ماندگار سازند.یادش گرامی .امیدوارم این بنده صالح خدا در درگاه قدس الهی غریق رحمت باشد.