پرداخت اضافه کار نوبت دوم را به قیامت وا مگذارید!!!!!
به گواه بیشتر کارشناسان خبره و منصف، پذیرش مسئولیت اداره ی واحدها و مجتمع های آموزشی از جمله کارهای سخت و زیان آور می باشد که جز در سایه عشق به خدمت امکان پذیر نیست. پست مدیریت و معاونت مجتمع های آموزشی نسبت به مشاغل آموزشی از مزایای کمتری برخوردار است بدین سبب بسیاری از همکاران فرهنگی از تقبل آن شانه خالی می کنند.در سال های اخیر برای ایجاد جذابیت و همترازی درآمد عوامل اجرایی واحدهای آموزشی با سایر معلمان و دبیران ، پس از تشکیل مجتمع های آموزشی روستایی در خوزستان و با وجود مشکلات زیاد از قبیل نبود وسیله ایاب و ذهاب جهت بازدید از مدارس تحت پوشش و ......اما برخی از همکاران با تقبل رنج ها به امید تحقق وعده مسئولان با عشق و علاقه در میدان کار و ضمن پذیرش اداره مجتمع ها در راستای بهبود وضعیت آموزشی مناطق روستایی همت گماشتند .براساس بخشنامه (6/7/89 به شماره100/321181/571/ص ) مدیران ومعاونین در دو نوبت صبح وبعد ازظهر در مجتمع ها مشغول بکار باشند و با محاسبات صورت گرفته حق الزحمه معادل 120 ساعت اموزشی در ماه دریافت نمایند هنوز چندماه از صدور بخشنامه فوق الاشاره نگذشته میزان ساعات حق الزحمه نوبت دوم به 100 ساعت تقلبل يافت با اين وجود خلف وهده لیک بسیاری از همکاران به این مقدار نیز قانع بودند در مرحله سوم بهانه تراشی تصیم بر آن شد تا نصف مبلغ بصورت نوبت دوم پرداخت شود متاسفانه علی رغم کسری های هنگفت از مبلغ اولیه و قول های مکرر شخص مدیر کل سازمان (در جلسه اي كه در اداره باوي تشكيل شد وهمچنين در بازديد از مجتمع هاي باوي داده شد) پرداخت نگردیدو تا کنون مسله حق الزحمه شیفت مخالف حل نشده است وکسی هم جوابگوی مدیران ومعاونین این مجتمع ها نیست و کار بجایی رسیده که بالا دستان سازمان بجای پاسخگویی شفاف و پذیرش عواقب وعده های خود ، همکاران را بدلیل مطالبه حقوق بلوکه شده را از دفاتر خود برانند و کارشناسان بخش های نظارتی که باید مرجع پیگیری مظالم همکاران باشند تحویل شکواییه های مدیران ومعاونین راابتدا انکار کرده وپس از مشاهده کپی مکاتبات پاسخ می دهند :مسله دوشیفت بودن شما از اساس اشتباه بوده و امر پرداخت حق الزحمه نوبت دوم مبتنی بر یک برداشت غلط از بخشنامه صادره می باشد لذا حق الزحمه ای به شما تعلق نمی گیرد .متاسفانه آقیان روسا برای اقناع همکاران فرهنگی جهت قبول مسئولیت اداره مجتمع های آموزشی از دادن هر قولی فروگذار نمی کنند اما هنگام فرا رسیدن فصل پرداخت ها ،مسئولان محلی و استانی بهانه های گوناگونی اعم از بخشنامه های وزارتی و محدویت های ردیف های بودجه را مطرح و از پرداخت اضافه کار نوبت دوم به مدیران و معاونین مجتمع های آموزشی بویژه در شهرستان باوی طفره رفتند .از سویی در روند پیگیری موضوع از رهگذر سلسله مراتب سازمانی این عزیزان با مقاومت ها ،برخوردهای تحقیر آمیز و گاها" با بسته شدن درب اتاق مدیران به روی خود مواجه شدند.در همین راستا ریاست محترم سازمان پرداخت مطالبات همکاران را به دی ماه 89 موکول نمودند اما با گذشت حدود 9 ماه از مدت مقرر فوق الاشاره ،تاکنون هیچ اقدام قابل قبولی برای تحقق این وعده انجام نشده و همچنان حقوق بخشی از فعالان حوزه تعلیم و تربیت در پشت خاکریز وعده و وعید مسئولان بلوکه شده است.از طرفی هم اکنون ساعات از آموزش به اداری تغییر ماهییت داده و فقط به همکاران دارای کد دوم پرداخت می شود .بدون تردید با فرارسیدن سال تحصیلی جدید این خلف وعده بر روند همکاری بسیاری از فرهنگیان تاثیر خوبی نخواهد داشت.شاید همه مدیران عالی ،میانی و جزء وزارت فخیمه آموزش و پرورش نیک بدانند ،حقوق ماهیانه قشر عظیمی از معلمان پیش از وصول به بانک عامل در واحدهای حسابداری همان ادارات میان طلبکاران خریدهای اقساطی تقسیم و پرداخت می گردد و معمولا" از حقوق چیزی جز فیش نصیب معلمان نمی شود و آنان به امید پرداخت حق الزحمه اضافه کار و غیره دلخوش کرده اند تا جهت نشاندن غنچه لبخند بر لبان فرزندان و همسران خود کالا یا وسیله ای جدید خریداری و به خانه ببرند ،اما با این اقدام سازمان آموزش و پرورش آرزوها و بافته های فعالان حوزه تعلیم و تربیت پنبه شده است.کاش در جلسات مهمی مثل شورای آموزش و پرورش که با حضور نمایندگان مجلس و مدیرکل سازمان برگزار می شود حداقل بخشی از مطالبات بحق فرهنگیان مثل همین مساله پرداخت اضافه کار نوبت دوم مطرح تا یک جانبه نگری صرف به مقولات عمرانی بر فرایند مباحث شورا حاکم نشود.اگر چنین مقوله اساسی و موثر در چنین نشستی مورد کنکاش و بررسی قرار نگیرد، پس آنرا باید در کدامین مجمع دنبال کرد؟در هر حال ما به مدیریت جدید و مومن آموزش و پرورش شهرستان باوی اعتماد واثق داریم که ان شاءالله جهت کمک به وضع رفاهی و پرداخت مطالبات همکاران چنین امری را در دستور کار خود قرار دهند. ( جمعی از مدیران و معاونین مجتمع های آموزشی روستایی)
