زیبایی های عاشورا
امام حسین(ع) برای احیای دین جدّش حضرت محمد (ص) قیام کرد تا گوهر دین مجدداً در جامعه برپا شود. عاشورا سبب شد تجملگرایی و ظاهرپرستی کمرنگ شود و پیام قدسی پیامبر زنده گردد. عاشورا برای اصلاح دین و احیای معروفها بود. امام حسین (ع( در ابتدا به عنوان یک مصلح اجتماعی و بعد به عنوان یک مصلح دینی توانست رسالت خود را به خوبی به انجام برساند. قیام امام حسین(ع) خون را در رگ انسانهای مرده بیدار کرد و باعث حرکت و تکاپو در جامعه گردید. اگر پاسداشت عاشورا صرفاً با روضهخوانی و گریه سپری گردد، بر این قیام عظیم جفا شده است. باید از این الگو که میتواند ذائقهها را دگرگون سازد، به درستی بهرهبرداری نماییم.اگر برداشتهای عمیق از عاشورا شود، درسهای بزرگی در بردارد که میتواند بستری برای تحول در جامعه باشد.اشکها باید صرف عشق و ارادت به امام حسین (ع) گردد. این عشق سبب پیروی از امام میگردد که خودباوری را به همراه خواهد داشت. بخشهای زیادی از عاشورا مغفول مانده است. به غیر از رسالت و وظیفهای که بر عهدهی امام حسین (ع) بود شخصیت فردی ایشان نیز بسیار والا و قابل بررسی است. اصلاح جامعه، به پا داشتن معروفها در جامعه و رساندن انسانها به عزت، سربلندی و آزادی از جمله رسالتهای امام حسین(ع) بود. آن حضرت اگر حکومت و قواعد تلخ را به رسمیت میشناخت، هم بزرگی خود را از بین میبرد و هم با این بیعت زمینهی گسترش ظلم و ستم در جامعه را فراهم میآورد. نگاه حقطلبانه، عزتطلبانه و آزادیخواهان از جمله دیدگاههای عاشورا است. امام حسین(ع) پیروان خویش را نیز به سوی این مسیرها دعوت کرد که ما نیز باید به این نگاهها توجه ویژه داشته باشیم. شب عاشورا تراژدی عمیق برای تمام بشریت است. علیرغم آزادی عمل که شب عاشورا امام حسین(ع) به یاران خویش دادند، انسانهایی ماندند که میدانستند مرگ در انتظار آنهاست اما دست از خود کشیدند و جاودانه گشتند. دستیابی به جامعهای عزتمدار و پرورش انسان عزتمدار از دیگر اهداف امام حسین (ع) در عاشورا بود. باید با نگاه عمیقتر به عاشورا، درسهای بیشتری از این واقعه عظیم بیاموزیم و تأثیر بیشتری در روح و روانمان ایجاد کنیم.عشق و عرفان نیز در عاشورا متبلور است. عاشورا صحنهی هنرنمایی است که انسان را از زندان روح آزاد میسازد. کربلا برای معرفی طبیب برای کاهش بیماری دل و رهانیدن انسان از بندگی، خودپرستی، طمع و حسادت است. واقعه عاشورا سرتاسر عبرت و درس و پندآموزی است. درس عشق و معنویت، درس عرفان و معرفت، درس آزادی و آزادگی، درس ایثار و گذشت و فداکاری، درس استقامت و پایمردی، درس حقگرایی و صداقت، درس شجاعت و حریت و به طور کلی، درس عبادت و عبودیت است. این در واقع شماری از درسهایی است که میتوان از واقعه عاشورا برای امروزمان و همه اعصار بگیریم. وقتی از ایستادگی حرف میزنیم، منظورمان ایستادگی در برابر باطل و احقاق و تاکید برحقیقت و راستی و درستی و پاکدامنی است . برای اینکه ببینیم چه درسی یا درسهایی از عاشورا میتوان گرفت، باید عاشورا را بشناسیم و ماهیت و چیستی این واقعه را تعیین کنیم، لذا وقتی ماهیت عاشورا را شناختیم، آنگاه درسهایی را که میتوان از آن گرفت، روشن میشود عاشورا دانشگاهی است که همه طبقات از زن و مرد، کوچک و بزرگ، باسواد و بیسواد، سیاه و سفید، مسلمان و غیرمسلمان از استادان بنامی چون: حسین بن علی(ع)، قمر بنی هاشم و زینب کبری درس میآموزند وصد افسوس که ما تاکنون نتوانستهایم ارزشهای عاشورا را آنچنان که شاید و باید به منصه ظهور برسانیم.
بوم شناسی واژه ثارالله
معنای «ثارالله» ثار از ریشه \\\"ثار\\\" و \\\"ثوره\\\" به معنای انتقام و خونخواهی و نیز به معنای خون آمده است. برای \\\"ثارالله\\\" معانی و وجوه مختلفی ذکر شده که هر یک تفسیر خاص خود را می طلبد. در مجموع به این معناست که: خداوند، ولی دم آن حضرت است و خود او خون آن بزرگوار را از دشمنانش طلب می کند. چرا که ریختن خون سیدالشهدا علیه السلام در کربلا، تجاوز به حریم و حرمت الهی و طرف شدن با خداوند است. به طور کلی از آن جهت که اهل بیت علیهم السلام \\\"آل الله\\\" هستند، شهادت این امامان، ریخته شدن خون متعلق به خداوند است. اگر چه این واژه در قرآن نیامده است، لیکن می توان آن را با آیات قرآنی اینگونه توجیه نمود. خداوند می فرماید: ﴿ من قتل مظلوما فقد جعلنا لولیه سلطنا﴾ \\\"آن کس که مظلوم کشته شده، برای ولی اش سلطه (و حق قصاص) قرار دادیم\\\".(سوره اسرا، آیه 33) هر کسی (صرف نظر از مسلک و مذهبش)، اگر مظلومانه کشته شود، اولیای دم او، حق خونخواهی دارند و از آنجا که اهل بیت – به ویژه امام حسین علیه السلام – مظلومانه و در راه ایمان و حق و خداوند کشته شده اند و جان به جان آفرین تسلیم کرده اند، در واقع \\\"ولی دم\\\" و خونخواه آنان، خود خداند است. بنابراین \\\"ثارالله\\\" به این معنا است که خون بهای امام حسین علیه السلام متعلق به خدا است و او کسی است که خون بهای امام حسین علیه السلام را خواهد گرفت. این واژه حاکی از شدت همبستگی و ÷یوند سیدالشهدا علیه السلام با خداوند است که شهادتش همچون ریخته شدن خونی از قبیله خدا می ماند که جز با انتقام گیری و خون خواهی خدا، تقاص نخواهد شد. اگر \\\"ثار\\\" به معنای خون باشد، قطعا مراد از \\\"ثارالله\\\" معنای حقیقی نیست، بلکه یک نوع تشبیه، کنایه و مجاز است. چون مسلم است که خداوند موجودی مادی نیست تا دارای جسم و خون باشد، ÷س این تعبیر از باب تشبیه معقول به محسوس است. یعنی، همان گونه که نقش خون در بدن آدمی نقش حیاتی است، وجود مقدس امام حسین علیه السلام نسبت به دین خدا چنین نقشی دارد و احیای اسلام با نهضت عاشورا بوده است.
روزشمار جریان نهضت امام حسین علیه السلام
1- درخواست بیعت از سوی ولید حاکم مدینه جمعه 27 رجب سال 60 ق 2- ملاقات دوم بین ولید و امام حسین علیه السلام شنبه 28 رجب سال 60 ق 3- بیرون رفتن امام علیه السلام از مدینه شب یکشنبه 28 رجب سال 60 ق 4- ورود به مکه شب جمعه 3 شعبان سال 60 ق 5- اقامت در مکه شعبان تا 8 ذی الحجه سال 60 ق 6- رسیدن اولین نامه های کوفیان به امام علیه السلام چهارشنبه 10 رمضان سال 60 ق 7- بیرون رفتن مسلم به کوفه دوشنبه 15 رمضان سال 60 ق 8- ورود مسلم به کوفه سه شنبه 5 شوال سال 60 ق 9- شهادت مسلم سه شنبه 8 ذی الحجه سال 60 ق 10- خروج امام علیه السلام از مکه سه شنبه 8 ذی الحجه سال 60 ق 11- رسیدن امام علیه السلام به سرزمین کربلا جمعه سوم محرم سال 61 ق 12- ورود عمربن سعد به کربلا جمعه سوم محرم سال 61 ق 13- سامان دهی سپاه از سوی عمر بن سعد و گفتگوهای او با امام علیه السلام از سوم تا ششم محرم سال 61 ق 14- ممانعت سپاه امام علیه السلام از دسترسی به آب سه شنبه7 محرم سال 61 ق 15- حمله ابتدایی بر سپاه امام علیه السلام پنج شنبه 9 محرم سال 61 ق 16- واقعه عاشورا جمعه 10 محرم سال 61 ق 17- کوچ اسیران از سرزمین کربلا بعد از ظهر روز شنبه 11 محرم سال 61
انتخاب و ارسال : محسن عامری دبیر دبیرستان های ملاثانی
